اصل روش
کارل فیشر بر پایه‌ی واکنش انتخابی ید و دی‌اکسید گوگرد با آب در حضور باز و حلال است. نقطه‌ی پایان معمولاً با الکترود پلاتین تشخیص داده می‌شود.
روش حجمی
در روش حجمی معرف حاوی ید از بورت به نمونه اضافه می‌شود. این روش برای نمونه‌هایی با آب بیشتر (از حدود صد ppm تا درصدهای بالا) مناسب است. تیتر معرف (برای مثال محصولاتی با تیتر ۵ میلی‌گرم آب بر میلی‌لیتر) باید پیش از استفاده با استاندارد آب کنترل شود.
روش کولومتری
در روش کولومتری ید در سلول به‌صورت الکتروشیمیایی تولید می‌شود و از مقدار الکتریسیته‌ی مصرفی، مقدار آب محاسبه می‌شود. این روش برای مقادیر بسیار کم آب (ppm) دقیق‌تر است. معرف باید با نوع سلول (دارای دیافراگم یا بدون دیافراگم) هماهنگ باشد.
نکات دقت
رطوبت هوا را جدی بگیرید: سلول باید دربسته و خشک باشد، معرف‌ها آب‌دوست هستند و حلال‌ها و سرنگ‌ها باید خشک باشند. در هر بار تیتراسیون، زمان اولیه برای رسیدن به خط پایه‌ی پایدار (drift) بدهید.
این مطلب جنبه‌ی آموزشی و عمومی دارد؛ برای مشخصات دقیق هر کالا همیشه به برچسب، برگه‌ی فنی (TDS) و گواهی تحلیل (CoA) همان محصول مراجعه کنید.
